ΕΚΘΕΣΗ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ




Τι πρέπει να προσέξουμε…για τις εξετάσεις!


1. ΔΟΜΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥ
Α. Θεματική περίοδος
Β. Σχόλια
Γ. Πρόταση κατακλείδα( δεν υπάρχει πάντα )
2. ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥ ( ΣΕΛ. 283 )
α) παραδείγματα, β) σύγκριση-αντίθεση, γ) αιτιολόγηση, δ) ορισμός,
ε) διαίρεση, στ) αίτια-αποτελέσματα, ζ) αναλογία- συνδυασμός.
3. ΤΡΟΠΟΙ ΠΕΙΘΟΥΣ
α) επίκληση στη λογική ( επιχειρήματα, στατιστικά στοιχεία, αναφορική
                                           χρήση της γλώσσας( δηλωτικός λόγος )
β) επίκληση στο συναίσθημα ( μεταφορικός λόγος ( συνυποδήλωση)
                                                  έντονα φορτισμένες λέξεις.
γ) επίκληση στην αυθεντία ( επίκληση στο ήθος του αντιπάλου, επίκληση
                                               στο ήθος του ομιλητή.
4. ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΙ  
( προκείμενη πρόταση+ προκείμενη=συμπέρασμα)
α) Παραγωγικός  Γενικό   στο Ειδικό
β) Επαγωγικός     Ειδικό στο Γενικό
γ) Αναλογικός      Ειδικό στο Ειδικό
ΟΡΘΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΣ= α) έγκυρος ( όταν  το συμπέρασμα
                                                                      προκύπτει με λογική
                                                                      αναγκαιότητα).
                                                  β) αληθής( όταν οι προκείμενες προτάσεις
                                                                     ανταποκρίνονται στην
                                                                      πραγματικότητα).
5. ΔΟΚΙΜΙΑ
α) Αποδεικτικά ( επιχειρηματολογία, αναφορική χρήση της γλώσσας,)
β) Στοχαστικά  (μεταφορικός λόγος, υποκειμενικότητα)
6. ΑΡΘΡΟ
-έχει επικαιρικό χαρακτήρα, αναφορική λειτουργία της  γλώσσας.
7. ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ
α) επεξήγηση, β) αντίθεση, γ) προσθήκη, δ) αιτία, ε) χρονική σχέση,
στ) τοπική σχέση, ζ) παράδειγμα, η) έμφαση, θ) προϋπόθεση,
ι) ανακεφαλαίωση.                                                                 



Ανώτατη εκπαίδευση «Πώς φτάσαμε σε αδιέξοδο»
Κείμενο σχολικού βιβλίου, σελίδα 24

Α. Το πρόβλημα: που απασχολεί το συγγραφέα είναι ο γιγαντισμός και η χαμηλά ποιότητα της ανώτατης παιδείας που οδήγησε σε αδιέξοδο.
Β. Η θέση του συγγραφέα:
  1. Η ιστορία της εκπαίδευσης ακολουθεί την ιστορία του νεοελληνικού κράτους.
  2. Σκοπός του νεοέλληνα είναι η μεταμόρφωσή του από ανατολίτη σε Ευρωπαίο.
  3. ο τρόπος επίτευξης της μεταμόρφωσης ήταν η εκπαίδευση που έγινε αποκλειστικά υπόθεση του κράτους
  4. Το πανεπιστήμιο έγινε πόλος έλξης των νέων (γιγαντισμός) καθώς παρέχει τίτλους για επιτυχημένη κοινωνική σταδιοδρομία. Έτσι δημιουργούνται αδιέξοδα.
Γ. Επιχειρήματα:
  • στατιστικά στοιχεία
  • εκτιμήσεις του συγγραφέα
  • ανάλυση των ιστορικών και κοινωνικοπολιτικών συνθηκών.

Δ. Συμπέρασμα:
Το εκπαιδευτικό πρόβλημα αναπαράγεται και διαιωνίζεται.

Το δίκαιο της πυγμής (Παπανούτσος, σχολικό, βιβλίο σελίδα.30)
  • Η θέση που προβάλλεται από κάποιους στο κείμενο είναι η εξής: "Η βία που επιβάλλει τον ισχυρό και εξοντώνει τον αδύνατο δεν είναι μόνο γεγονός, αλλά και αξία αφού ισχύει στη φύση"
  • Ο συγγραφέας θέτει υπό αμφισβήτηση  την παραπάνω άποψη με τα εξής επιχειρήματα: Η θεωρία ότι η βία είναι φυσικό καθεστώς και ως εκ τούτου αποτελεί δεοντολογικό κανόνα δεν μπορεί να πείσει διότι: α). Ο άνθρωπος έχει οργανωθεί κοινωνικά και έχει προοδεύσει πνευματικά, ώστε να απομακρυνθεί από τη "φυσική κατάσταση" β). Οι έννοιες "φυσικό" και "αξιοκρατικό" δεν είναι ταυτόσημες, έτσι ό,τι φυσικό δεν είναι κατ' ανάγκη και αξιοκρατικό.




Το δοκίμιο
ü Ορισμός
Δοκίμιο είναι το γραμματειακό είδος πεζού λόγου με μέση έκταση και μεγάλη ποικιλία μορφών, που ασχολείται με θέματα της καθημερινής ζωής, των ιδεών της αισθητικής, της ηθικής, της κοινωνίας, ακόμη και της επιστήμης με σκοπό να πληροφορήσει, να διδάξει, να τέρψει και, ίσως, να πείσει.

ü Είδη δοκιμίων
1.Το δοκίμιο στοχασμού

·         Περιέχει στοιχεία περισσότερο υποκειμενικά, πλησιάζει τη λογοτεχνία. Ο δοκιμιογράφος κινείται ελεύθερα γύρω από το θέμα του, προβάλλει κυρίως προσωπικές θέσεις από την πείρα της ζωής, από τις γνώσεις, τις σκέψεις και τη φαντασία του, χωρίς ποτέ να αδιαφορεί για την πειθώ.
·         Η επεξεργασία και η ερμηνεία του θέματος μπορεί να είναι από ρεαλιστική και πραγματική μέχρι μεταφορική και ποιητική, χωρίς να συγχέονται οι δύο αυτοί τρόποι.
Στοιχεία που μας οδηγούν στο δοκίμιο στοχασμού
Ø  Η μεταφορά
Ø  Ο συνειρμικός τόνος
Ø  Η χαλαρή δομή
Ø  Η ελεύθερη περιδιάβαση στο χώρο των ιδεών
Ø  Ο έντονος συμβολισμός
Ø  Ο ελεύθερος στοχασμός
Ø  Ο έντονος προβληματισμός
Ø  Κίνηση σε πολλές κατευθύνσεις
Το στοχαστικό δοκίμιο αποτελείται από δύο τμήματα:
·         Το αφηγηματικό
·         Το στοχαστικό
Παραδείγματα
α. Άνοιξη τουWhite (σελίδες 156-159 του σχ. Βιβλίου) Γ’ Λυκείου
β. Η ζωή μου και οι σκέψεις μου απόσπασμα Α. Σβάιτσερ (σελίδες 161-162 του σχ. Βιβλίου) Γ’ Λυκείου.

2.Το αποδεικτικό δοκίμιο
Πρόθεση του δοκιμιογράφου, στο αποδεικτικό δοκίμιο είναι:
Ø  Να πείσει με λογικές μεθόδους
Ø  Χρησιμοποιεί στοιχεία και τεκμήρια πιο αντικειμενικά, που απομακρύνονται από τη λογοτεχνία
Ø  Παρουσιάζει, κρίνει και εκλαϊκεύει επιστημονικά θέματα που ενδιαφέρουν το κοινό, χωρίς ποτέ να χάνει τον προσωπικό του χαρακτήρα
Ø  Δεν έχει την ίδια ελευθερία διαπραγμάτευσης, όπως στο στοχαστικό δοκίμιο
Ø  Στο αποδεικτικό δοκίμιο απαιτούνται γνώσεις και τεκμήρια και όχι υποκειμενικές κρίσεις, λογική και όχι συνειρμική σκέψη.
Ο Στόχος του δοκιμιογράφου είναι
·         Η διερεύνηση του θέματος
·         Η πρόταση λύσης
·         Η επιχειρηματολογία για τα υπέρ ή τα κατά
·         Η τεκμηριωμένη προβολή της δικής του θέσης
Παράδειγμα
Η δύναμη της μάζας Παπανούτσος (σελίδες 115-117 του σχ. Βιβλίου) Γ’ Λυκείου
ü Το δοκίμιο και τα δημοσιογραφικά είδη
Ομοιότητες
·         Έχουν κοινωνικό χαρακτήρα (απευθύνονται στο ευρύ κοινό)
·         Εκφράζουν έντονο προβληματισμό
Διαφορές
·         Το δοκίμιο ασχολείται με θέματα εσωτερικής αξίας, με διαχρονική μονιμότητα, απασχολούν το κάθε άνθρωπο, κάθε εποχής.
·         Τα δημοσιογραφικά είδη (άρθρο-επιφυλλίδα-χρονογράφημα)
Ασχολούνται με εξωτερικά γεγονότα συνήθως επίκαιρα, με προσωρινότητα.




Η ΒΙΑ

Ορισμός
Η βία αποτελεί την πιο προχωρημένη και ακρότατη εκδήλωση της επιθετικότητας του ανθρώπου, ο οποίος χρησιμοποιεί αυταρχικές μεθόδους και βάναυσα μέσα , για να καταναγκάσει τους άλλους και να επιβάλει τη θέληση του σ' αυτούς.

Διαίρεση
με βάση την προέλευση
  • νόμιμη (κρατική) βία
  • παράνομη
με βάση τα μέσα άσκησης
  • φυσική
  • ψυχολογική
με βάση τους αποδέκτες
  • γενική
  • ειδική
παραδείγματα βιαιότητας στην εποχή μας
  • Αυταρχισμός και αυθαιρεσίες της εξουσίας
  • Εγκλήματα, διώξεις, βασανισμοί
  • Ψυχολογική βία κ. α.
Αιτίες
1. Κοινωνικές
  • απομονωτισμός και ανύπαρκτες διαπροσωπικές σχέσεις
  • ιδεολογική σύγχυση των νέων καθώς οι αξίες που προβάλλονται είναι ο πλούτος, τα υλικά αγαθά, η περιστασιακή διασκέδαση και η απόκτηση των παραπάνω χωρίς αναστολές και δισταγμούς.
  • η προβαλλόμενη βία από τα ΜΜΕ, η οποία εμφανίζεται ως κάτι καθημερινό και συνηθισμένο.
2. Οικονομικές
  • οικονομικές ανισότητες που υπάρχουν στην κοινωνία και ενισχύουν την κοινωνική αδικία
  • τα οικονομικά αδιέξοδα που διαμορφώνονται καθώς υπάρχει ανικανότητα κάλυψης αναγκών που επιβάλλει η καταναλωτική κοινωνία.
Οι συνέπειες
  • Διαμορφώνεται κλίμα αντιπαλότητας και φόβου ανάμεσα στους ανθρώπους
  • ενισχύει φαινόμενα ρατσισμού και φανατισμού
  • ο άνθρωπος οδηγείται στην αδιαφορία για την κοινωνία και την αποχή από τα κοινά
  • δεν υπάρχει πρόοδος και ανάπτυξη στην κοινωνία.




ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΌΣ

Ορισμός
Είναι το κοινωνικό φαινόμενο που χαρακτηρίζεται από την τάση για υπερβολική κατανάλωση αγαθών.

Παραδείγματα που δείχνουν ότι υπάρχει καταναλωτισμός
  • Οι διαφημίσεις
  • Ο όγκος των απορριμάτων
  • Η προτίμηση επωνύμων προϊόντων
  • Η αντικατάσταση των αγαθών, προτού αχρηστευθούν.
  • Η παραγωγή των αγαθών είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες των καταναλωτών
Οι αιτίες του καταναλωτισμού
  • Η διαφήμιση, η μόδα, τα πρότυπα που προβάλλονται
  • Ο μιμητισμός και η επιδεικτική διάθεση
  • Το γεγονός, ότι η ευμάρεια θεωρείται σήμερα κριτήριο επιτυχίας και καταξίωσης
  • Η άδεια από αξίες ιδανικά και οράματα σύγχρονη ζωή και η προσπάθεια αναπλήρωσης με καταναλωτικά υποκατάστατα
  • Η ψευδαίσθηση του ανθρώπου, ότι ικανοποιεί πληρέστερα και καλύτερα τις ανάγκες του
Οι επιπτώσεις στο άτομο και την κοινωνία
  •  Ο άνθρωπος παγιδεύεται και υποδουλώνεται ψυχικά
  • Εργάζεται περισσότερο, δεν έχει ελεύθερο χρόνο, κλονίζεται η σωματική και ψυχική του υγεία
  • Χρησιμοποιεί, ίσως αθέμιτα μέσα, εκμεταλλεύεται συνανθρώπους του, κατακλύζεται από διαφθορά και ανηθικότητα.
  • Αλλοιώνονται οι ανθρώπινες σχέσεις, επικρατούν η ιδιοτέλεια και το άγχος, ο ανταγωνισμός και η μοναξιά.
  • Τα πνευματικά αγαθά και η η πνευματική καλλιέργεια του ανθρώπου μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ
Ορισμός
Με το όρο παγκοσμιοποίηση εννοούμε το οικονομικό φαινόμενο της απελευθέρωσης των αγορών διεθνώς και της δημιουργίας ενιαίων κανόνων στην οικονομική ζωή. Κεφάλαια, εργαζόμενοι, και εμπορεύματα κινούνται ελεύθερα με τον ίδιο τρόπο.

Η πολιτική εξουσία παραμένει οργανωμένη σε εθνική βάση, ενώ η οικονομία οργανώνεται πλέον σε διεθνή βάση. Οι όγκοι κεφαλαίων όμως που διακινούνται είναι τεράστιοι και μπορούν να αποσταθεροποιήσουν τις εθνικές οικονομίες.

Οι υποστηρικτές της παγκοσμιοποίησης βλέπουν σ’ αυτή την ιδανική για να αυξηθεί ο συνολικός πλούτος και να κατανεμηθεί αποτελεσματικά στο σύνολο του πλανήτη.

Οι εχθροί της παγκοσμιοποίησης διαπιστώνουν, ότι τα οφέλη της παγκοσμιοποίησης διοχετεύονται μονομερώς ή δυσανάλογα στους ισχυρούς του συστήματος (αναπτυγμένες χώρες)

Γενικότερα καταγράφεται μια γενική διαμαρτυρία από πολλές πλευρές καθώς πολλοί πολίτες διαισθάνονται, ότι το αίτημα τους για καλύτερη ζωή δε συμβαδίζει με την πορεία που έχουν πάρει τα πράγματα (εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη λιμοκτονούν και παρατηρείται στυγνή εκμετάλλευση των εργαζομένων από τις πολυεθνικές).
Είναι ανάγκη, λοιπόν, να υπάρξουν νέοι θεσμοί σε διεθνές επίπεδο που θα επιβάλουν νέες κατευθύνσεις με προσανατολισμό σε αξίες, όπως η αλληλεγγύη και η κοινωνική δικαιοσύνη.


ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ – ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Προλογικά
Η τεχνολογική πρόοδος, που σημειώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες, φέρει σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την καταστροφή του περιβάλλοντος.
Α. Ατμοσφαιρική μόλυνση
  • Τα μέσα συγκοινωνίας ευθύνονται για την ηχορύπανση
  • τεχνολογικά προϊόντα (σπρέι, κλιματιστικά κ.α.)προκαλoύν το φαινόμενο του θερμοκηπίου
  • Η έκλυση του διοξειδίου του άνθρακα από τις βιομηχανικές μονάδες δημιουργεί το μολυσμένο νέφος και την όξινη βροχή.
Β. Η μόλυνση των εδαφών
  • Χημικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα μολύνουν το έδαφος.
  • Πυρηνικά και ραδιενεργά απόβλητα θάβονται στο υπέδαφος εκπέμποντας ακτινοβολία
Γ. Η ρύπανση των θαλασσών
  • Πετρελαιοκηλίδες περιορίζουν τη θαλάσσια πανίδα και χλωρίδα
  • Απορρυπαντικά, φυτοφάρμακα, λύματα απολήγουν στα βάθη των θαλασσών.

Η συμβολή της τεχνολογίας στην προστασία του περιβάλλοντος
μπορεί να επιτευχθεί με:
  • Τη χρήση οικολογικών μορφών παραγωγής ενέργειας (αιολική, ηλιακή κ.α.)
  • Τη χρήση φίλτρων στα βιομηχανικά συγκροτήματα
  • Τη δημιουργία μονάδων βιολογικού καθαρισμού
  • Χρήση μη ρυπογόνων αυτοκινήτων
  • Δημιουργία μονάδων ανακύκλωσης

Επιλογικά
Η ευθύνη, για την προστασία του περιβάλλοντος, επαφίεται τελικά στον ίδιο τον άνθρωπο, που οφείλει, να προβεί σε πιο ορθολογική χρήση των τεχνικών μέσων.


ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ευθύνη ή μη των επιστημόνων
Η επιστημονική γνώση θα πρέπει να δίνει λύσεις στα ανθρώπινα προβλήματα, να καλύπτει ανθρώπινες ανάγκες, να βοηθάει την κοινωνία, να απαλλαγεί από προκαταλήψεις που αναστέλλουν την πρόοδο, να υπηρετεί πιστά τον άνθρωπο.                                                            
Η επιστήμη οφείλει να αποτρέπει τον πόλεμο και την τυραννία, να προασπίζει την ελευθερία και την  ανθρώπινη αξιοπρέπεια. 
Η επιστήμη δεν επιτρέπεται να εξυπηρετεί την αλαζονεία της δύναμης.
 Οι επιστήμονες δεν μπορεί να είναι ουδέτεροι και άμοιροι ευθυνών, όταν οι επιστημονικές γνώσεις χρησιμοποιούνται για την καταστρατήγηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την υπονόμευση της ίδιας της ζωής.
 Δεν μπορεί να μένουν στο «απυρόβλητο», όταν η χρήση των γνώσεών τους έχει αρνητικές συνέπειες στην κοινωνία ή όταν εμπιστεύονται τις επιστημονικές τους γνώσεις σε παρανοϊκούς και επίδοξους κοσμοκατακτητές.
Ο επιστήμονας πρέπει να παλέψει για την αποτροπή των ολέθριων συνεπειών από τη χρήση των επιτευγμάτων του.


ΠΑΡΑΔΟΣΗ
Ορισμός
Παράδοση σημαίνει ό,τι μέσα σε μια κοινωνία, έθνος ή θρησκεία μεταβιβάζεται κατά ένα ζωντανό τρόπο είτε με τη γραφή, είτε μη τη δράση. Με την παράδοση μεταφέρονται από τη μία γενιά στην άλλη, κυρίως με τον προφορικό λόγο, σκέψεις, πίστεις, έθιμα, θρύλοι, μυθικές διηγήσεις κ.λπ. και έτσι διαιωνίζονται. Επομένως η παράδοση είναι ένας τρόπος συμπεριφοράς ή ένα πρότυπο δημιουργημένο από μια ομάδα και όχι από ένα άτομο.

Η χρησιμότητα της παράδοσης
Η χρησιμότητα της παράδοσης είναι φανερή, γιατί με αυτή:
1)      Τα νέα άτομα μαθαίνουν τις συσσωρευμένες γνώσεις, τις αντιλήψεις και τις προκαταλήψεις των προγόνων.
2)      Τονώνεται η ομαδική συνείδηση και συνοχή
3)      Διατηρείται η πνευματική κληρονομιά ενός λαού
4)      Υποκινούνται οι νέοι σε διαφόρους τρόπους δράσης, που να εξασφαλίζουν την εθνική συνέχεια με βάση το ίδιο με τους προγόνους τους πατριωτικό και θρησκευτικό ιδεώδες

Η σημασία της παράδοσης
Η παράδοση έχει ιδιαίτερη σημασία για τους λαούς με μακραίωνη εθνική ιστορία, όπως είναι και ο Ελληνικός, που η παράδοση του (ηρωική, θρησκευτική, και λαϊκή) επηρέασε την παγκόσμια σκέψη και συμπεριφορά.
Για του ίδιους τους Έλληνες η παράδοση που διασώζεται μέσα στην ψυχοσύνθεση τους και διοχετεύεται στις επόμενες γενιάς, αποτελεί στοιχείο εθνικής κληρονομιάς. η εμμονή των προγόνων σε αυτήν απέτρεψε στο παρελθόν τον κίνδυνο τη εθνικής αλλοτρίωσης και του φυλετικού μας αφανισμού.

Παράδοση και πρόοδος
Η παράδοση δεν αντιστρατεύεται την πρόοδο και την εξέλιξη του πολιτισμού. Μια τέτοια αντίληψη θα σήμαινε έλλειψη κάθε δημιουργικής προσπάθειας και εθνικό μαρασμό. Αντίθετα η παράδοση γίνεται το σημείο αφετηρίας απ’ όπου εξορμά κάθε φορά ο λαός για πολιτιστική δημιουργία’ αποτελεί ακόμη για το λαό την εθνική και φυλετική ταυτότητα του, που ενώνει τις κατακτήσεις του σήμερα με τις επιτεύξεις του χθες και δημιουργεί τις προσδοκίες του αύριο.

Επιλογικά
Επομένως είναι σωστή η άποψη, ότι «η παράδοση είναι μια αρχική πηγή που δε μπορεί να εξαντληθεί, να καταργηθεί, ή να αντικατασταθεί…ενσαρκώνει πάντα μια ζωή». (Α.Lalande)
(Χρ. Ρώμα ‘Λεξικό αναπτυγμένων εννοιών)


Σχετικά με τα Ελγίνεια μάρμαρα. Στοιχεία από τα κείμενα (σχ. βιβλίο σ.138-145 + κείμενο Γ. Σεφέρη)
Τα γλυπτά του Παρθενώνα πρέπει να επιστραφούν στη χώρα μας γιατί:

  • Τα μνημεία τέχνης είναι οργανικά δεμένα με το φυσικό τους περιβάλλον και οποιαδήποτε προσπάθεια απομόνωσης τους από αυτό είναι άστοχη και αναποτελεσματική (Γ. Σεφέρης)
  • Το αίτημα της επιστροφής τους είναι ηθικό ζήτημα- έχει σχέση με την απόδοση δικαιοσύνης. Πρόκειται για αντικείμενα στενά συνδεδεμένα με την Ελληνική αίσθηση ταυτότητας.
  • Τα μάρμαρα αφαιρέθηκαν από τον Παρθενώνα χωρίς άδεια από την τότε νόμιμη εξουσία. Είναι ανακρίβεια και ψευδής ο ισχυρισμός της νόμιμης άδειας για την αφαίρεση τους. (Ακόμα όμως και αν υπήρχε τέτοια άδεια από την οθωμανική εξουσία θα αποτελούσε σήμερα επαρκή δικαιολογία για την επιστροφή τους στην Ελλάδα).
  • Δεν εκτίθενται σωστά στο Βρετανικό μουσείο. Τα μάρμαρα βρίσκονταν στο γύρω από το εξωτερικό ενός ναού, ενώ τώρα είναι στο εσωτερικό ενός κτηρίου. Για τους αρχαίους Έλληνες ο ναός με τα γλυπτά επάνω του ήταν το κέντρο. Σήμερα ο επισκέπτης του μουσείου είναι στο κέντρο και τα γλυπτά είναι γύρω του(συνέπεια της απομάκρυνσης και απομόνωσης από το φυσικό τους περιβάλλον).
  • Ο Βρετανοί συντηρητές προχώρησαν στη ‘δραστική’ επέμβαση καθαρισμού των γλυπτών του Παρθενώνα το 1938 και τα οδήγησαν σε τεράστια καταστροφή. Η φθορά αλλοίωσε όχι μονό την εμφάνιση των γλυπτών, αλλά κατέστρεψε και στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για μελλοντική αρχαιολογική και επιστημονική έρευνα.(Άρα δεν ευσταθεί το επιχείρημα, ότι η Ελλάδα δε μπορεί να εγγυηθεί την απόλυτη ασφάλεια των μαρμάρων)
  • Το επιχείρημα των Βρετανών, ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει κάποιο μουσείο, που να πληροί τις διεθνείς προδιαγραφές για τη σωστή φύλαξη και έκθεση των μαρμάρων δεν ευσταθεί, γιατί η Ελλάδα έχει να επιδείξει σήμερα ένα από τα πιο σύγχρονα μουσεία παγκοσμίως. Το μουσείο της Ακρόπολης.
  • Το αίτημα της επιστροφής τέλος, δεν είναι εθνικιστικό ούτε μισαλλόδοξο. Δεν μπορεί η Ε.Ε. μα συμμετέχει στην αποκατάσταση των μνημείων της Ακρόπολης και συγχρόνως να δέχεται ότι τα μισά έργα βρίσκονται στο Λονδίνο και τα μισά στην Αθήνα. Είναι έργα που συμπληρώνουν το ένα το άλλο και πρέπει να βρίσκονται όλα μαζί.



ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Ορισμός
Αθλητισμός είναι η καταβολή προσπάθειας από τον άνθρωπο στο πλαίσιο της ευγενούς άμιλλας με στόχο τη σωματική άσκηση και την ψυχοπνευματική καλλιέργεια.

Ιστορική αναδρομή
Η διάθεση του ανθρώπου να αγωνισθεί και να συναγωνισθεί είναι φυσική και αρχαία. 
Το αγωνιστικό πνεύμα βρήκε την ιδεατή μορφή του ιδιαίτερα στους ολυμπιακούς αγώνες.
- Νους υγιής εν σώματι υγιεί έλεγαν οι αρχαίοι και προσδιόριζαν την πνευματική και σωματική ανάπτυξη με άξονα τον αθλητισμό.
- Ευ αγωνίζεσθαι γιατί το ενδιαφέρον δεν εντοπιζόταν στη νίκη αλλά στη συμμετοχή.
- Είχαν λιτή επιβράβευση( κομμάτι αγριελιάς) δόξα όμως μεγάλη( γκρεμιζόταν τμήμα του τείχους της πόλης για την υποδοχή των ολυμπιονικών)

Η αξία του Αθλητισμού
-Ψυχολογικός τομέας: καλλιεργεί το θάρρος, την αποφασιστικότητα και την τόλμη. Ψυχαγωγείται γνήσια χωρίς να οδηγείται στην ψυχοκτονία στον ελεύθερο χρόνο του.
- Βιολογικός τομέας: Σωματική ευρωστία (αντίβαρο στα ναρκωτικά, στο κάπνισμα…)
Η σωματική κατάσταση επηρεάζει την πνευματική και αντίστροφα.
-Κοινωνικοπολιτικός τομέας: Προωθεί την άμιλλα, τη συνεργασία, την κοινωνική συνείδηση. Το άτομο μαθαίνει να υπηρετεί την ομάδα και όχι το «εγώ». Ενισχύει τις ανθρώπινες σχέσεις ιδιαίτερα απαραίτητο σήμερα σε μια εποχή αποξένωσης.
- Διεθνιστικός τομέας: καταργείται ο ρατσισμός και προάγεται η συναδέλφωση των λαών.

Δείγματα κρίσης του Αθλητισμού
-Εμπορευματοποίηση του αθλητισμού με χορηγίες και διαφημίσεις.
-Ανάθεση των ολυμπιακών αγώνων με οικονομικά κριτήρια.
-Στόχος των αθλητών σήμερα είναι ο πρωταθλητισμός.
-Χρήση αθέμιτων μέσων για τη νίκη (αναβολικά).
-Χλιδή και πολυτέλεια (λαμπερές τελετές με έμφαση στο θέαμα αντικαθιστούν το μέτρο και την απλότητα.
-Το φίλαθλο πνεύμα έχει αντικατασταθεί από το φανατισμό.

Προϋποθέσεις για τη καλλιέργεια αθλητικού πνεύματος
άτομο: επανιεράρχηση αξιών, κοινωνική συνείδηση, υιοθέτηση του μέτρου και του απλού τρόπου ζωής.
Οικογένεια : Προβολή φίλαθλου πνεύματος, αξιοποίηση ενδιαφερόντων των παιδιών..
Σχολείο: Ανθρωπιστική παιδεία, όχι χρησιμοθηρική γνώση, περισσότερες αθλητικές εκδηλώσεις…
Μ.Μ.Ε: Καταδίκη αντιαθλητικών συμπεριφορών, μη ενίσχυση του φανατισμού.
Αθλητές: Να αποβάλουν το στυγνό επαγγελματισμό και να αγωνίζονται έντιμα και υπεύθυνα.
Κράτος: Οι πολιτικοί να αναλάβουν το πολιτικό κόστος θεσπίζοντας νόμους και εφαρμόζοντάς τους αμερόληπτα προς κάθε κατεύθυνση.

ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ

ΟΡΙΣΜΟΣ-ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΕΝΝΟΙΑΣ

Εθνικισμός ονομάζεται η πίστη στην ανωτερότητα ενός έθνους, του εθνικού, του πολιτισμού και των εθνικών ιδανικών.
Συνίσταται σε μια προσπάθεια να υπερτονιστούν οι εθνικές ιδιαιτερότητες
(καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία, ιστορία, τέχνη, ήθη και έθιμα) και παράλληλα, να υποβαθμιστούν τα γνωρίσματα των άλλων λαών.
Στις μέρες μας ο εθνικισμός εκδηλώνεται στην πολιτική, σε μερίδα των ΜΜΕ και σε ορισμένα κράτη, στην εκπαίδευση.

OI ΑΙΤΙΕΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ
  • Οι ιστορικές διαφορές που χωρίζουν γειτονικά, κυρίως , έθνη
( εδαφικές διεκδικήσεις, στρατιωτικές συγκρούσεις, υποδούλωση
ενός έθνους σε άλλο για μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα).
  • Η οικονομική κρίση, η εισροή εκατομμυρίων μεταναστών και
η ένταση των αδιέξοδων στη Δυτική Ευρώπη, οδηγούν μια μερίδα
απελπισμένων νέων στους κόλπους των εθνικιστικών οργανώσεων.
  • Ο εθνικισμός υποδαυλίζεται από ξένες δυνάμεις που εκμεταλλεύονται τον πόθο των λαών για αυτοδιάθεση.
  • Η κυρίαρχη τάξη ή η πολιτική εξουσία χρησιμοποιούν τον εθνικισμό για να μεταθέσουν το ενδιαφέρον του λαού από τα κοινωνικά προβλήματα σ’ έναν υποτιθέμενο εξωτερικό κίνδυνο.
  • Ο σαρωτικός χαρακτήρας της παγκοσμιοποίησης προκαλεί αναστατώσεις και αντιδράσεις που εκφράζονται με εθνικιστικές εξάρσεις (ο εθνικισμός παίρνει το χαρακτήρα αντίστασης στην εθνική και πολιτιστική αλλοτρίωση).
  • Η παραβίαση των δικαιωμάτων των εθνικών μειονοτήτων οδηγεί τις τελευταίες, προκειμένου να επιβιώσουν, στην υιοθέτηση σοβινιστικών απόψεων.

OΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ
  • Η επιθετικότητα των εθνικιστών οδηγεί συχνά σε συρράξεις με άλλους λαούς.
  • Όταν ο εθνικισμός δεν προκαλεί πολέμους, καλλιεργεί το φόβο και την ανησυχία στην ευρύτερη περιοχή ( πχ. η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και ο αντίκτυπος της στην Ανατολική Μεσόγειο.)
  • Όταν ένα κράτος υιοθετεί εθνικιστική ιδεολογία, συχνά απομονώνεται, για να μην έρχεται σε επαφή με “κατώτερους λαούς”, με τεράστιες επιπτώσεις στην οικονομία και τον πνευματικό πολιτισμό του.
  • Καταπιέζονται, διώκονται και συχνά αφανίζονται οι εθνικές μειονότητες.
  • Περιορίζονται οι ατομικές και πολιτικές ελευθερίες του λαού.

ΘΕΜΑ ΣΧΕΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ
Με αφορμή μια έρευνα μεγάλης πολιτικής εφημερίδας με θέμα την ανάπτυξη εθνικιστικών κινημάτων και κομμάτων σε κράτη –μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διατυπώσεις σε μια ανοιχτή επιστολή τις απόψεις σου για την αντιμετώπιση του φαινομένου.( 400-500 λέξεις).




ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ

Η κλωνοποίηση είναι μια διαδικασία υποκατάστασης της φύσης και απομίμησης του τρόπου λειτουργίας της. Έτσι λοιπόν δεν είναι απαλλαγμένη από την πιθανότητα σφάλματος και μπορούμε να καταλάβουμε ότι μπορεί να έρθουν στη ζωή παιδιά με γενετικές ανωμαλίες, ροπή σε ασθένειες και μάλιστα σε αριθμό μεγαλύτερο απ’ ότι συμβαίνει στη φύση.
Επίσης αν σκεφτούμε ότι σήμερα το εμπόριο ανθρώπινων οργάνων έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις ( με απαγωγές, θανάτους ) καταλαβαίνουμε ότι η κλωνοποίηση μπορεί να εξασφαλίζει εύκολα άφθονο εμπόριο.
Θα μπορούσε ακόμη η δυνατότητα γενετικού προκαθορισμού να αξιοποιηθεί από το οργανωμένο έγκλημα, από επίδοξους δικτάτορες…και στρατιές κλώνων να αποτελέσουν απειλή για την ανθρωπότητα.
Αλλά ακόμη κι αν τα παραπάνω είναι υπερβολικά η κλωνοποίηση θέτει υπό αίρεση το μεγαλείο της φύσης. Η αξία της ζωής που έτσι κι αλλιώς έχει εκτελεστεί από το σύγχρονο πολιτισμό θα πάψει να υφίσταται. Έτσι σκεπτόμενοι πόσο υπερβαίνει τα όρια ο σημερινός άνθρωπος θυμόμαστε το πανάρχαιο τραγικό σχήμα «ύβρις- Νέμεσις». ( Ο πατέρας της περίφημης Ντόλι ο δρ. Ίαν Γουίλμοτ, έχει πλέον ταχθεί κατά της κλωνοποίησης ανθρώπου).


ΑΡΘΡΟ

  • Ως άρθρο ορίζεται το δημοσίευμα σε εφημερίδα ή περιοδικό πάνω σ’ ένα θέμα επίκαιρο, ειδικό ή γενικού ενδιαφέροντος. Στο άρθρο εκθέτονται οι απόψεις του συγγραφέα γύρω από πολιτικά, καλλιτεχνικά, πολιτιστικά, κοινωνικά ή άλλα θέματα.
  • Στη δημοσιογραφία κύριο άρθρο, ονομάζεται το άρθρο στο οποίο η εφημερίδα «εκφράζει τη γραμμή της» (την άποψή της) για το σημαντικότερο γεγονός. Είναι συνήθως ανυπόγραφο. Όταν είναι ενυπόγραφο, έχει γραφτεί απ’ τον εκδότη, το διευθυντή, τον αρχισυντάκτη ή ειδικό συνεργάτη της εφημερίδας.
  • Στον τύπο, δημοσιεύονται και άλλα άρθρα γενικότερου ή ειδικότερου περιεχομένου (φιλολογικού, κοινωνικού, πολιτιστικού κ.α.) από άλλους δημοσιογράφους. Άρθρα, όμως, γράφουν και περιστασιακοί συνεργάτες της εφημερίδας και άλλοι άνθρωποι (πολιτικοί, πανεπιστημιακοί, επιστήμονες, ερευνητές, καλλιτέχνες) που επιθυμούν να κοινοποιήσουν τις απόψεις τους.
  • Στα επιστημονικά περιοδικά (που έχουν περιορισμένο αναγνωστικό κοινό) το άρθρο μπορεί να έχει το χαρακτήρα δημοσίευσης καινούργιου ερευνητικού υλικού ή το χαρακτήρα διαλόγου για την αποσαφήνιση διαφόρων επιστημονικών θεμάτων ειδικού ενδιαφέροντος.
  • Η διαίρεση του άρθρου σε ενότητες με πλαγιότιτλους, βοηθάει στην ανάγνωση και την παρουσία του άρθρου, στις σελίδες μιας εφημερίδας, αφού με μια γρήγορη ματιά ο αναγνώστης έχει μπροστά του τα κεντρικά σημεία του άρθρου. Βοηθάει, όμως, αυτή η διαίρεση και τον ίδιο το συγγραφέα που μπορεί κομμάτι- κομμάτι να ερευνήσει το θέμα και να διατυπώσει με ευκρίνεια τις θέσεις του.

Παράδειγμα
Αναπτύξτε σε ένα άρθρο για το σχολικό περιοδικό τις σκέψεις σας σχετικά με τη μορφή ψυχαγωγίας που σας συνεπαίρνει. Υποθέστε ότι το άρθρο σας αφορμάται από μια εκδήλωση ομαδικής ψυχαγωγίας που έγινε «το γεγονός των ημερών» για την περιοχή σας. Μπορείτε, αν θέλετε, να οργανώσετε το άρθρο σας με τρόπο παρόμοιο με το κείμενο που διαβάσατε, π.χ. να θέσετε στον πρόλογο του κειμένου κάποια ερωτηματικά στα οποία θα προσπαθήσετε στη συνέχεια να δώσετε απάντηση. Φροντίστε, εξάλλου, να διευκολύνετε τον αναγνώστη, χωρίζοντας το κείμενό σας σε ενότητες, με κατάλληλους πλαγιότιτλους. Προσέξτε, επίσης να επιλέξετε έναν τίτλο για το άρθρο σας που θα στοιχεί προς το περιεχόμενο και συγχρόνως θα προσελκύει τον αναγνώστη.

Ερώτηση: