Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

ΑΝΕΡΓΙΑ


ΑΝΕΡΓΙΑ


Ορισμός
Είναι η κατάσταση κατά την οποία το εργατικό δυναμικό μίας χώρας δεν απασχολείται πλήρως. Το ποσοστό της ανεργίας είναι ο αριθμός των ανέργων προς το σύνολο του εργατικού δυναμικού.

Είδη ανεργίας
  • Κυκλική ανεργία: Σύμφωνα με αυτή οι καταναλωτές, λόγω μειωμένων αποδοχών, μειώνουν τη ζήτηση σε εμπορεύματα και οι επιχειρήσεις μειώνουν την παραγωγή τους με αποτέλεσμα, όχι μόνο να μην προσλαμβάνονται νέοι εργαζόμενοι, αλλά και να απολύονται εργαζόμενοι.
  • Διαρθρωτική ανεργία: Λέγεται και τεχνολογική, οφείλεται στην ανάπτυξη της τεχνολογίας. Οι αλλαγές μπορεί να έχουν σχέση με τα προσόντα των εργαζομένων ή με τη μεταβολή στο πρότυπο κατανάλωσης. Για παράδειγμα η εισαγωγή των ρομπότ στις αυτοκινητοβιομηχανίες.
  • Εποχική ανεργία: Είναι η εποχική ανεργία που προκαλείται κυρίως σε τουριστικά, γεωργικά και αλλά εποχικά επαγγέλματα.
  • Ανεργία τριβής: Σύμφωνα με αυτή ο εργαζόμενος μένει για κάποιο διάστημα χωρίς εργασία επειδή ο ίδιος αναζητά καλύτερη απασχόληση.

Γιατί η ανεργία είναι κοινωνικό πρόβλημα
  • Είναι δυσάρεστη κατάσταση για όσους τη βιώνουν
  • Επειδή είναι δυσβάστακτη ενεργοποιεί τους ανθρώπους στη λήψη μέτρων αντιμετώπισής της
  • Αφορά σημαντικό αριθμό ατόμων
  • Προκαλείται από κοινωνικούς παράγοντες.
Αίτια ανεργίας στη χώρα μας.
    • Στη χώρα μας κυριαρχεί ο επαγγελματικός ρατσισμός. Θεωρούμε ότι η κα­τοχή επιστημονικού τίτλου μας καταξιώνει κοινωνικά. Έτσι, αδιαφορούμε για τη χρηστική αξία των επαγγελμάτων -των τε­χνικών κυρίως- και συνωθούμαστε στα πανεπιστήμια, με αποτέλεσμα να ζούμε το φαινόμενο των πτυχιούχων ανέργων.
    • Η ελλιπής επαγγελματική κατάρτιση των εργαζομένων αλλά και η έλλειψη επαγγελματικής πληροφόρησης.
    • Εκπαίδευση δεν εντοπίζει τις κλίσεις του νέου, αφού ο ΣΕΠ δυσλειτουργεί.
    • Η οικογένεια γαλουχεί τη νεολαία με την αντίληψη του πτυχίου, κάτι που συμβάλλει στο διαχωρισμό των επαγγελμάτων σε κατώτερα και ανώτερα.
    • Το φαινόμενο της πολυθεσίας και της υπερωριακής απασχόλησης επιτείνει το σοβαρό αυτό πρόβλημα.
    • Η αστικοποίηση.
    • Η αναξιοκρατία σχετικά με το ζήτημα των προσλήψεων είναι ένας ακόμη λόγος για την έξαρση της ανεργίας.
    • Η έλλειψη ωριμότητας, οι προσωπικές φιλοδοξίες, ο κομματισμός αποτελούν χαρακτηριστικά του εργατικού συνδικαλιστικού μας κινήματος, καθιστά και την συνδικαλιστική ηγεσία υπεύθυνη για την ανεργία.
    • Πολλοί διαθέτουν πτυχία που είναι ξεπερασμένα υπό τις σημερινές συνθήκες. Ακόμη δεν είναι λίγοι οι επιχειρηματίες δεν αξιοποιούν παραγωγικά τα κέρδη τους με επενδύσεις.
    • Στη χώρα μας η αθρόα είσοδος λαθρομεταναστών αποτελεί ενισχυτικό παράγοντα της ανεργίας.
Μέτρα αντιμετώπισης της ανεργίας.
      • Επιδοτήσεις στους ανέργους. Διεύρυνση χρονικού ορίου επιδότησης στους 12 μήνες.
      • Καλύτερη περίθαλψη και κοινωνική πρόνοια για τους ανέργους (στέγη, βρε­φονηπιακοί σταθμοί κ.ά.).
      • Χορήγηση κάρτας ανεργίας βασισμένης σ’ ένα νέο συμβόλαιο, που θα περιορίσει τον κίνδυνο παραμονής των ανέργων σ’ αυτό το καθεστώς.
      • Πραγματοποίηση παραγωγικών επενδύσεων, οι οποίες θα συμβάλουν στην ενίσχυση της ανάπτυξης. Αυτό σημαίνει δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.
      • Αποκέντρωση διοικητική, οικονομική και πολιτιστική σε υποβαθμισμένες περιοχές, ώστε να συγκρατηθεί ο πληθυσμός και να αναπτυχθεί η περιφέ­ρεια.
      • Μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη – Κρά­τος Δικαίου.
      • Μόνο πολιτικοί με παι­δεία ανθρωπιστική θα συναινέσουν, χωρίς προστριβές και οπισθοχωρήσεις, ώστε να επι­λυθεί το πρόβλημα.
      • Καταπολέμηση γραφειοκρατίας, κίνητρα σε ευαίσθητους παραγωγικούς το­μείς (ναυτιλία, γεωργία, τουρισμός).
      • Εξυγίανση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.
      • Αντιμετώπιση της ανεργίας ανά κλάδους, διότι η οικονομία διακρίνεται σε πολ­λούς τομείς, οι οποίοι δεν επηρεάζονται στο ίδιο επίπεδο από το φαινόμενο.
      • Καλύτερη αξιοποίηση των κονδυλίων από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
      • Επιμόρφωση εργατικού δυναμικού, επαγγελματι­κή εκπαίδευση των ανειδίκευτων εργατών και επανεκπαίδευση με επιδο­τούμενα σεμινάρια αυτών που έχουν ειδικευτεί, διότι η οικονομία αναδιαρ­θρώνεται.
      • Από τις πρώτες βαθμίδες του εκ­παιδευτικού συστήματος πρέπει να ενισχύεται η κοινωνική αξία του επαγ­γέλματος, να ανιχνεύονται οι κλίσεις και οι ικανότητες τους (ΣΕΠ) καθώς και να αναβαθμιστεί η τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση.
      • Απομάκρυνση από το μισονεϊσμό και παροχή κινήτρων στη νεολαία για δη­μιουργική εργασία.
      • Μείωση των ωρών εργασίας (και να διατηρείται ο μισθός στα ίδια επίπεδα) ώστε να προσλαμβάνονται περισσότεροι άνεργοι στις θέσεις που δημιουργούνται.
      • Ενδεχόμενη μείωση του ορίου συνταξιοδότησης.
      • Εγκατάλειψη της ωραιοποίησης σχετικά με τα πνευματικά επαγγέλματα και ταυτόχρονα σεβασμός σε κάθε επάγγελμα.
      • Δυνατότητα στον επιχειρηματία ή το κράτος να μην αναλαμβάνει όλο σχεδόν το κόστος της ασφάλειας.
      • Ουσιαστική ιεράρχηση των σύγχρονων αναγκών και αντίσταση στην υποτα­γή στην τεχνολογία και στην ύλη.

Ανεργία και αντικοινωνική συμπεριφορά.
  • Ανεργία σημαίνει έλλειψη ισότιμων ευκαιριών και απουσία δικαιοσύνης και κοινωνικής ευαισθησίας απ’ το κράτος, γι’ αυτό και οι άνεργοι συχνά έχουν το αίσθημα κατωτερότητας, αντιμετωπίζουν συμπλεγ­ματικά τους συμπολίτες τους και οδηγούνται από αντίδραση στη σύγκρουση με το κατεστημένο.
  • Αισθάνονται πικρία και παράπονο, χάνουν λοιπόν την κοινωνική τους συνείδηση, καθώς θεωρούν την κοινωνία υπεύθυνη για τη δυσάρεστη κατάσταση τους και εύκολα οδηγούνται σε παραβίαση των νόμων.
  • Ο άνεργος δεν έχει χρόνο, διάθεση και ενδιαφέρον για πνευματική καλλιέρ­γεια, οπότε χωρίς την κατάλληλη παιδεία και δίχως πνευματικές αντιστά­σεις γίνεται ευκολότερα θύμα φανατισμού και μαζοποίησης.
  • Έχοντας το άγχος της επιβίωσης χάνουν την εσωτερική τους ηρεμία οπότε μπορεί να καταλήξουν στην αντικοινωνικότητα, τη βία, ακόμη και το έγκλημα.
  • Ο άνθρωπος που αδυνατεί να καλύψει τις βασικές βιοποριστικές του ανά­γκες εκδηλώνει συχνά τον κατώτερο εαυτό του και δε διστάζει και να πατή­σει επί πτωμάτων προκειμένου να επιβιώσει.
  • Οι άνεργοι εύκολα απεμπολούν την πολιτική τους συνείδηση και την ψήφο τους και μετατρέπονται σε θύματα λαϊκισμού και δημαγωγίας απ’ τους πολιτικούς. Κι όταν ο πολίτης γίνεται φερέφωνο και έρμαιο των ισχυρών ηγετών μπορεί εύκολα να γίνει αντικοινωνικός.
  • Η ανεργία οδηγεί στην απογοήτευση και την αυτοπεριφρόνηση, αποκαρδιώνεται και οδηγείται σε ψυχικό αδιέξοδο και αυτό αποτελεί προθάλαμο για την εκδήλω­ση πολλών αντικοινωνικών εκδηλώσεων
  • Τέλος, η δημοκρατία, στην οποία υπάρχουν αρκετοί πολίτες άνεργοι, είναι μια μη υγιής δημοκρατία, στην οποία χάνεται ουσιαστικά η ισοτιμία και η ισονομία των πολιτών και προάγονται οι πελατει­ακές σχέσεις πολιτών και κράτους· γεγονός που προκαλεί αντιδράσεις από την πλευρά των πολιτών που βρίσκο­νται σε δυσχερή θέση.

    *Για ανεργία βλέπε και Βικιπαίδεια από εδώ.
    *βλέπε και Σ. Στεφάνου από  εδώ.